کاربر جدید هستید؟


ورود

رمز ورود را فراموش کرده اید؟ x

قبلا ثبت نام کرده اید؟


ثبت نام

(close)

دان و جوجه ایران

خانهمقالاتتاسیساتذخایر استراتژیک، بخشی از استراتژی ایمنی غذایی در یک کشور
ذخایر استراتژیک، بخشی از استراتژی ایمنی غذایی در یک کشور

برای ذخیره‌سازی گندم یک کشور، دو روش عملی و استراتژیک وجود دارد. ذخیره‌سازی عملی، جریان ورود و خروج گندم را در زنجیره تامین برای ایجاد حمل و نقلی بدون مشکل تنظیم می‌کند اما در این مقاله روی ذخایر استراتژیک تمرکز شده است که روی کاهش دادن میزان محصول وارداتی و همچنین ریسک‌های قیمت‌ تمرکز دارد.ذخایر استراتژیک می‌تواند گندمی را فراهم کند که برای مصرف در همان زمان و در مواقع اضطراری آماده است و برای دولت زمانی را فراهم می‌کند تا ذخایر گندم جایگزین را ایمن سازند. علاوه بر این، مدارک نشان می‌دهد که سطح بالاتر ذخایر گندم می‌تواند نوسانات قیمت گندم را در سطح بین‌المللی و بالا رفتن شدید قیمت گندم در بعضی شرایط را کاهش دهد.
در حالی که ذخیره عملی را می‌توان با حمل و نقل مدیریت نمود، ذخیره استراتژیک با سیاست عمومی اجرا می‌شود. ذخیره استراتژیک، سنتی دیرینه در خاورمیانه است و بسیاری از کشورها در حال حاضر دارای سیاست ذخیره‌سازی گندم به صورت استراتژیک هستند. اما با افزایش نگرانی‌ در مورد ایمنی غذایی که در سال ۲۰۰۸-۲۰۰۷ ایجاد شد و همچنین شوک‌هایی که بر اثر قیمت غذا در سال ۲۰۱۱-۲۰۱۰ به وجود آمد، کشورهای عربی در استراتژی‌های خود بازبینی به عمل آوردند.
اگرچه، ذخیره گندم نمی‌تواند محافظتی را در برابر افزایش قیمت ساختاری یا افزایش قیمت در طولانی‌مدت به وجود آورد اما می‌تواند به عنوان سیاستی مراقبتی باشد که هزینه‌ها و مزایا به دقت در آن در نظر گرفته می‌شود. در واقع پیام کلیدی این مقاله این است که ذخایر استراتژیک می‌توانند نوسانات قیمت را هم در داخل کشورها و هم به صورت بین‌المللی کاهش دهند. ذخایر استراتژیک در یک کشور واردکننده می‌تواند ریسک‌هایی را که در تامین محصول وجود دارد، با فراهم آوردن گندم در زمان بحرانی کاهش دهند. ذخیره‌سازی استراتژیک باید به دقت طراحی و مدیریت شود تا به موفقیت بینجامد.

ذخایر استراتژیک چگونه به ریسک‌های قیمت‌ها می‌پردازند؟
داده‌های تاریخی نشان می‌دهد که رابطه منفی قدرتمندی میان تغییرات در ذخایر گندم و تغییرات در قیمت‌های جهانی گندم وجود دارد. اما توضیحی که برای این رابطه وجود دارد، چیست؟ شاید بتوان گفت که این عبارت تاثیری روانی دارد. زمانی که ذخیره‌سازی گندم به صورت غیرمنتظره با کمبود مواجه می‌شود، اگر ذخایر جهانی به میزان کافی باشد، احتمال ادامه خرید گندم بالا می‌رود که می‌تواند باعث افزایش قیمت‌ها شود.
بعضی کارشناسان بیان می‌کنند که داشتن ذخایر بالای گندم می‌تواند نوسانات قیمت‌ها را در سطح بین‌المللی و همچنین تعداد دفعات شوک قیمتی را کاهش دهد. نوسانات مقدار تولید گندم در چند سال اخیر روی نوسانات قیمت گندم بین‌المللی منعکس شده است. در واقع می‌توان بیان کرد که ذخیره کالاها در جلوگیری از افزایش قیمت تاثیر کمتر و در حذف قیمت‌های پایین، تاثیری بیشتر داشته است بنابراین ذخیره‌سازی می‌تواند راهی برای آرام کردن نوسانات قیمتی باشد.
ذخیره استراتژیک در تمام کشورها می‌تواند تاثیری مثبت روی قیمت‌های جهانی داشته باشد. افزایش ذخایر در هر کشوری که روی دهد، چه کشور مبدا چه کشور واردکننده، باعث افزایش ذخایر جهانی می‌شود. بنابراین، حتی اگر ذخیره‌سازی در یک کشور واردکننده هزینه بیشتری را در بر داشته باشد، حفظ ذخایر برای کاهش ریسک میزان اندوخته در منطقه می‌تواند روی بازار گندم جهان تاثیر داشته باشد و در مقابل، ریسک قیمت‌ها را در سطح بین‌المللی کاهش دهد.

ذخایر استراتژیک چگونه می‌تواند ریسک اندوخته را دستخوش تغییر کند؟
ذخایر استراتژیک گندم باعث کاهش ریسک اندوخته‌ها می‌شود زیرا در زمان‌های بحرانی باعث ایمن‌سازی ذخایر گندم یا مسیرهای ذخیره‌سازی خواهد شد. زمانی که اندوخته کاهش می‌یابد، ذخایر استراتژیک می‌تواند در حالی که دولت به دنبال در نظر گرفتن گزینه‌های طولانی‌مدت برای حل مشکل است، پلی را به صورت کوتاه‌مدت به وجود آورد. اگر ذخایر گندم داخلی برای جمعیت کشور کافی نباشد، بحران‌هایی مانند بلوکه‌ شدن‌های ناگهانی در زیرساخت‌ها که مانع واردات به کشور می‌شود، تغییرات در قیمت جهانی گندم به میزانی که دولت آمادگی آن را نداشته باشد و بلاهای طبیعی یا جنگ‌های داخلی می‌تواند باعث کمبود غذا و ایجاد گرسنگی شود.
ذخایر استراتژیک گندم، اندوخته‌ای از گندم را فراهم می‌آورد که برای مصرف در مواقع اضطراری می‌توان از آن استفاده کرد. ذخایر استراتژیک همچنین به تجار خریدار اجازه می‌دهد تا در بازار بین‌المللی نفوذ کنند. نگهداری ذخایر گندم مزایایی دارد که می‌تواند جلوی بسیاری از مشکلات را در زمان بحران بگیرد. در سال ۲۰۱۰، کشورهای عربی برخلاف اینکه منطقه‌ای با بیشترین میزان واردات گندم هستند، فقط ۱۰ درصد از ذخایر گندم در جهان را به خود اختصاص داده بودند. مصر تنها کشور عربی در میان ۱۰ کشور برتری است که ذخیره گندم را انجام می‌دهند و بیشترین مقدار ذخایر گندم جهانی در کشورهای تولیدکننده مانند چین، ایالات متحده آمریکا و هند صورت می‌گیرد.
در کشورهای چین و هند، ذخایر بخش عمومی نقش مهمی را بازی می‌کند بنابراین تغییرات در سیاست‌های ذخیره‌سازی در این کشورها می‌تواند پیامدهایی را برای بازارهای جهانی گندم داشته باشد. همان‌طور که نگرانی‌ها در حوزه ایمنی غذایی افزایش پیدا می‌کند، بسیاری از دولت‌های عربی ایده ذخایر استراتژیک خود را تغییر داده و به دنبال افزایش در سطح ذخیره گندم هستند. نگهداری ذخایر به صورت استراتژیک دارای هزینه‌هایی است. هر کشور باید در مورد هزینه‌ای که می‌خواهد برای ایمنی فیزیکی، اقتصادی و روانی صرف کند، تصمیم‌گیری نماید. به طور کلی، افزایش ذخایر در کشورهای عربی هزینه ۱۵/۲ دلار به ازای هر تن در ماه را در بر دارد که به این معناست که افزایش ذخایر به مدت سه ماه می‌تواند هزینه‌های ذخایر را به میزان ۴۴/۶ دلار در هر تن گندم، افزایش دهد. در واقع اگر یک کشور که به واردات ۳ میلیون تن گندم در سال می‌پردازد، سه ماه ذخیره استراتژیک را به آن بیفزاید، این کشور باید واردات سالانه خود را از ۳ میلیون به ۷۵/۳ میلیون تن افزایش دهد.

نکاتی کلیدی‌ که به منظور توسعه سیاست برای ذخایر استراتژیک گندم باید در نظر داشت
در حالی که ذخایر استراتژیک می‌تواند به کاهش هزینه‌ها و همچنین ریسک کمبود ذخایر کمک کند، هزینه‌های قابل‌توجهی نیز در ارتباط با اجرای این سیاست وجود دارد. اگر ظرفیت ذخیره کنونی برای نگهداری میزان مطلوب ذخایر کافی نباشد، می‌توان سرمایه‌گذاری‌هایی را انجام داد تا ظرفیت با ساخت امکانات ذخیره‌سازی جدید گسترش یابد. زمانی که این کار انجام شد، افزایش در حجم بازدهی در طول ساخت و دوباره پر کردن ذخایر، باری دیگر روی زیرساخت‌های حمل و نقلی است که ممکن است به سیستم‌های اجرایی نیاز داشته باشد.
در مورد سطح مطلوب ذخایر استراتژیک گندم نمی‌توان چیزی گفت زیرا این سطح به اندازه سطح کشور و تکیه آن به واردات، آسیب‌پذیری نسبت به خرابی ذخایر و شوک‌های قیمتی و همچنین تحمل ریسک بستگی دارد. بهترین موقعیت برای ذخایر استراتژیک، نقطه ورودی کشورها و متصل یا نزدیک به امکانات ذخیره‌سازی کنونی است. به این روش، مدیریت و اداره هر دو سیلوی جدید و قدیمی بر عهده یک سازمان خواهد بود. ذخیره استراتژیک گندم به مدیریت صحیح نیاز دارد تا میزان واردات و همچنین ریسک هزینه‌ها کاهش پیدا کند و عدم مدیریت صحیح می‌تواند مزایای ذخایر را از بین ببرد و در نهایت ایمنی غذایی یک کشور را تضعیف کند. مدیریت صحیح ساختار ذخایر در هر کشور متفاوت است و باید به گونه‌ای طراحی شود که هزینه‌ها را کاهش داده، ایمنی غذایی را اطمینان بخشیده و تاثیرات غیرطبیعی سیاست‌های ذخیره‌سازی را روی بازار غلات کاهش دهد. زمانی که این سیاست‌ها پایه‌ریزی شد، این شانس وجود دارد که به منظور مدیریت، همکاری میان بخش خصوص و دولتی صورت پذیرد.

 

منبع ghalatnews

  • دوشنبه، ۶ فروردین ۱۳۹۷ - ۹:۵۷

نظر شما

نظر شما